As sweet as it gets

The Bodies (I)
Michaël Borremans, 2005.

Vorig weekend opende in de Brusselse Bozar As Sweet As It Gets, de overzichtstentoonstelling met het werk van Michaël Borremans (°1963). Eerder per ongeluk was ik daar voor de verandering als de kippen bij. Schilderijen van nauwelijks vijf jaar oud: het is eens iets anders.

In het landschap van de experimentele hedendaagse kunst is het niet moeilijk om van Borremans te houden: de man heeft het schildersmétier duidelijk in de vingers. Waar zelfs de Vlaamse Primitieven nog wel eens struikelden over de juiste lichaamsverhoudingen, zet Borremans schijnbaar achteloos in enkele penseelstreken fotorealistische figuren neer. Alles begint bij het kijken, en dat heeft hij donders goed begrepen. De ‘dat kan een kleuter ook’-boutade? Passons.

Combineer dat talent met de unheimliche ruimtes waarin hij zijn personages situeert, en je krijgt ronduit beklijvende beelden. Afgewende blikken. Aardkleuren. Blinde muren. Plus: een vreemde fascinatie voor kaas. Da ist etwas los. Gaat dat zien, nog tot 3 augustus 2014. En probeer oogcontact te vermijden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *